Zaburzenia Mielinizacji Ośrodkowego Układu Nerwowego przyczyniają się do powstania tzw zespołu mózgowego porażenia dziecięcego w którym to pewne uszkodzenia są nieodwracalne.Jednak duże możliwości kompensacyjne rozwijającego się mózgu stwarzają szansę na poprawę stanu psychofizycznego niepełnosprawnego dziecka,dlatego kompleksowe usprawnianie powinno rozpocząć się jak najwcześniej.
Pomoc dzieciom z mózgowym porażeniem niosą specjaliści kilku dyscyplin medycznych.Diagnostą wiodącym jest w tych przypadkach neurolog,oceniający zmiany w mózgu.Zależnie od stopnia deficytu neurologicznego rozróżnia się trzy postacie mpdz : lekką,średnią i ciężką.Niezbędne są również konsultacje ortopedyczne,z uwagi na możliwość wstąpienia w niektórych przypadkach zwichnięć w obrębie stawów biodrowych albo nieprawidłowości w obrębie układu kostnego zmiany te są spowodowane niską lub dużą spastyką (napięciem mięśni) całego ciała.Lekarze ortopedzi oraz neurolodzy decydują o doborze sprzętu ortopedycznego i rehabilitacyjnego ,zastosowaniu odpowiednich zabiegów ortopedycznych i profilaktycznych aby nie powstawały przykurcze ciała.
Rehabiliacja ruchowa dzieci z mpdz ma na celu ograniczenie negatywnych skutków spowodowanych unieruchomieniem,uaktywnienie nerwowo - mięśniowe porażonych części ciała,usprawnienie części zdrowych,aby w maksymalnym stopniu przejęły funkcje kompensacyjne,oraz wyrobienie ważnych umiejętności życiowych.
Wśród metod usprawniania ruchowego najczęściej wymienia się metody:Vojty,Bobath,Peto,hipoterapia,skafander kosmiczny.Ponadto ćwiczenia prowadzone w ciepłej wodzie i ciepłym piasku sprzyjają rozluźnianiu mięśni.Piewszą osobą,która powinna pomóc rodzicom jest lekarz neurolog będzie on lekarzem prowadzącym przez cały już czas.Neurolog decyduje wraz z rodzicami o wyborze metody rehabilitacji ostaecznie decyzja należy do rodziców.Metodę można zmieniać jeżeli jest nieodpowiednia dla dziecka o każdym czasie.Kieruje on dziecko do poradni, w której zajmie się nim lekarz rehabilitacji ruchowej.Równoczśnie powinna być prowadzona stymulacja psychopedagogiczna,mająca na celu przygotowanie dzieci z mpdz w życiu społecznym i podjęciu obowiązków szkolnych.Dzieci z dysfunkcjami ruchowymi,w miarę możliwości,powinny jak najpełniej uczestniczyć w życiu społecznym.Należy jednak podkreślić ,że szeroko rozumiana rehabilitacja dzieci z mpdz nie może ograniczać ich potrzeb psychicznych,szczególnie poczucia bespieczeństwa.Nie można także zakłócać normalnego trybu życia nie tylko niepełnosprawnego dziecka ,ale i całej jego rodziny.
Stosowanie różnych metod usprawniania nie przyniesie efektów jeśli nie przestrzega sie naturalnych potrzeb rozwoju.
Potrzeba miłosci,bezpieczeńswa,przynależnosci do kogoś wzrasta szczególnie przy ograniczeniach ruchowych dziecka z mpdz.!!!
Dlatego za najbardziej korzystną uznaje się sytuację ,kiedy usprawnianie małych pacjentów przebiega  w środowisku rodzinnym ,pod opieką specjalistów.